Wat ooit begon als mijn baby dagboek online…heeft weinig nut meer.

Daarom besloten om mijn baby dagboek te stoppen.

Ik laat het nog even open totdat ik mijn nieuwe dagboek klaar/af heb.

Dan kan ik jullie weblogs nog opslaan en af en toe komen neuzen.

Hoe is het nu?

Aangezien mijn banner het niet meer doet; weet ik ook niet precies hoelang het geleden is dat ik mijn laatste menstruatie had.

Als ik naar 1 van mijn laatste logjes kijk zat ik op 20 november 2008 op dag 53!

Over 5 dagen is het 20 november 2009; makkelijk rekensommetje: 365 dagen + 53 cyclusdagen = 418 dagen – 5 dagen tot 20/11 = 413!!!

Ik zit dus op cyclusdag 412!

Huh 412? Net was het nog 413? Je kan niet rekenen.

Nou ik mag hopen dat ik dan maar niet kan rekenen.

Want als het anders is wat ik denk dat het ook kan zijn; ga ik toch geloven dat God een grote hekel aan me heeft.

Vanochtend om 6.15u veegde ik na het plassen af en zat er lichtroze bloed op het witte toiletpapiertje!!!!

Shocking! inderdaad!

Nu net van de wc gekomen en nog lichtroze bloed!

Kernwoorden: lichtroze bloedverlies na overgang, ingetoetst op Google; daar werd ik niet vrolijk van!

Moet direct contact opnemen met mijn huisarts.

Want eenmaal in de overgang en een jaar lang al geen menstruatie meer en dan bloed verliezen…is geen goed teken.

Kan zelfs duiden op baarmoederhalskanker.

Dussss…morgen maar even de huisarts bellen!

xc9xe9n vraag: Is dit kanker of hebben mijn eierstokken een opleving gemaakt?

Ben trouwens niet meer begonnen aan de pil (lees logje vorig jaar november); leek me nutteloos.

Pfff…tot zover…weer een nieuw avontuur??? Mag het niet hopen!

Liefs Beebie

…ik ben weer ziek!!!

Niet te geloven gewoon!

Ik wil kerst kunnen vieren in alle rust.

Mijn hond is zwanger (nog anderhalve week joepie).

Ik wil de bevalling van de pups meemaken in alle rust.

De pups schoppen al; dat is zo lief (zei ze kuchend, snotterend, vol gestouwt met medicatie, handen vol zakdoekjes en mond vol Fisherman’s Friend).

Dus wat er ook gebeurd; dit moet snel over!

Alle tips op dat gebied zijn van harte welkom.

Weet niet hoe ik eraan gekomen ben; maar hoe kom je er weer van af?!

Goed…over tot de orde van de dag: Elke is zwanger!!! Nogmaals gefeliciteerd!

Gaan er zo een hele hoop zwanger het nieuwe jaar in.

Oh, ik word weer toegeblaft. Of ze aub uit mogen!

Ja de buik van mijn hond is in omtrek zo erg toegenomen dat je eerst een halve meter buik het hoekje om ziet komen eer je haar ziet.

Dus shawl, handschoen en winterjas (nog net geen bontmuts; dat ging me echt iets te ver) aan en dapper naar buiten met de doggies.

Mocht ik niet meer (kunnen) komen…allemaal vruchtbare kerstdagen en een zwanger nieuw jaar toegewenst!!!

Liefs Beebie

Vandaag de botdichtheidsmeting gehad.

Geen radio actief goedje ingespoten gekregen.

Hoefde niet mijn spijkerbroek en bh uit te doen.

Was in 15 minuten gebeurd.

Soort MRI achtig apparaat wat boven je hangt en een beetje heen en weer beweegt.

Eerst mijn linkerbeen; vroeg de arts ineens of ik misschien een gebroken been heb gehad.

Zeg: ja…toen ik 4 was. Hoezo? Zit er nog een pen in ofzo?

Ja…die zit er nog in.

Oh, dat wist ik niet.

Nou, geeft niet…we proberen je andere been. Deze is wel gezond?

Pfff begint nu al…

Moest me trouwens eerst meten en wegen…

Het wegen vond ik niet erg…heb vanochtend op mijn eigen weegschaal gestaan, toevallig; zei ik tegen haar.

‘Die van jullie scheelt een kilo met die van mij…vind die van jullie beter!’

Het meten ben ik niet zo blij mee.

Weet u hoelang u bent?

Ja, 1.73m.

Nou, dat gaan we niet meer halen hoor. U bent 1.70m en n half.

Nah…een paar jaar geleden was ik nog 1.73m en ik wist dat ik 2 cm gekrompen was.

Maar nu ben ik nog meer gekrompen.

Zijn dit voortekenen van de overgang??

Heeft toch met je botten te maken.

Want dan ben ik al een aantal jaar aan het voorbereiden geweest op de overgang.

Maar goed, uitslagen volgen na 8 januari 2009.

…dat ‘Anita’ uit mijn favo soap: GTST ook vervroegd de overgang in is gegaan.

En hierdoor dus ook niet zwanger raakte.

Gelukkig was het bij mij niet zo dramatisch in het ziekenhuis.

Alhoewel Anita kalm reageerde en ik bij de IVF-arts al begon te huilen…daarna huilend in de auto probeerde te bellen met Kippie en goede vriendin. Helaas beiden niet te pakken kreeg.

Daarna thuis met moeite de voordeur openkreeg omdat de tranen al over mijn wangen waren begonnen te stromen toen ik nog aan het rijden was.

Heb wel mijn zonnebril opgezet en gelukkig scheen ook nog de zon.

Helaas moest ik ook nog plassen (hmm honden bleven verdacht stil)…op de wc hield ik het echt niet meer en zette het op een JANKEN (niet alleen met hoofdletter J maar met allemaal hoofdletters).

Intussen belde Kippie…kon me niet verstaan…dacht dat er iets ernstigs gebeurd was.

Uiteindelijk wel goed gekomen.

De huiskamer in gelopen en honden uit de bench gehaald.

Waarop het reutje tegen me aan kwam staan (2 pootjes in de lucht…nou zeg maar ‘poten’).

Vervolgens bij me op de bank kroop en niet meer van me af ging (stikte haast…maar was voor een goed doel).

Hij bleef bovenop me zitten/liggen totdat de tranen stopten…snuffelde aan mijn ogen en sprong van me af.

Het is een lief beest die emotionele zaken goed aanvoelt.

Maar terug naar Anita; ik werd niet boos op Kippie. Ik probeerde ook niet van hem af te komen.

Misschien dat vrouwen in dezelfde situatie inderdaad zo kunnen reageren, maar ik wilde alleen maar dat hij me vasthield en erover praten (en mijn ogen sluiten en alle boze en enge dingen wegwensen, maar bij het openen van mijn ogen was alles helaas nog hetzelfde. Werkte vroeger toch wel als ik bang was).

Ik heb verder geen nieuws…werk gewoon en denk er veel aan. Probeer er over te praten en alle zwangeren om me heen kan ik verdragen en ben blij voor ze.

Ik merk wel dat ik vrouwen/vriendinnen ervan probeer te overtuigen om niet te lang te wachten met het proberen om zwanger te raken.

Ik moet er nu niet van uitgaan dat alle vrouwen moeite hebben, want dat is niet zo.

Al lijkt het wel zo.

Nog 6 dagen…and counting down!

Allemaal bedankt voor jullie lieve reacties! Dat steunt echt enorm.

Ik volg jullie allemaal nog en voeg ook nog steeds nieuwe mensen toe.

Ik reageer niet altijd (ligt meestal aan tijdgebrek).

Dus kom je iemand niet tegen in mijn lijst…geef ff een seintje.

Voor de zwangeren onder ons: GEFELICITEERD!! Heb al een berichtje achtergelaten.

Het was niet mijn dag.

Zo zijn we vorige week op school belandt bij de module Kraamzorg.

Dat vond ik vorige week echt fantastisch…samen met mijn goede vriendin/collega/klasgenoot.

We willen allebei zwanger raken; ik via MMM en zij op de ‘normale’ manier.

Niet wetende dat er in 1 week tijd zoveel zou veranderen.

Wilde eigenlijk een docente spreken over hoe en wat ik er mee aan moet en of er nog hoop is voor mij en Kippie.

Helaas bleek ze zelf ernstig ziek te zijn en zelfs in het ziekenhuis te liggen met een hersenvliesontsteking. Ze heeft 3 kinderen.

Ik vind het zo erg.

Mijn studieloopbaan begeleider bleek ook al ziek te zijn en werd vervangen door iemand die het menselijke lichaam zo goed uit zijn hoofd blijkt te kennen dat hij totaal geen boek nodig heeft als geheugensteuntje.

Hem heb ik wel wat vragen gesteld en volgens hem is IVF nog wel mogelijk zolang ik zelf voor mijn ‘ongekookte eitje’ zorg.

Dubbel…dubbel…en nog een dubbel allemaal.

Moest eigenlijk een presentatie houden over ‘het opmaken van een babybedje’ en ‘het vouwen van een luier’ (echt er zijn mensen die het nog steeds gebruiken; bijv. bij Pamper allergie).

Heb met de docent gesproken en verteld dat ik dat momenteel even niet trek.

Waarop hij zijn spijt betuigde, me nog een paar aanmoedigende woorden toesprak, met me meeliep naar de deur en ondertussen een troostende aai over mijn bol gaf.

Het is een prachtvent…echt waar. Ik ken hem al sinds mijn 1e jaar (zit nu in mijn 3e).

Hij had het over ‘het een plekje proberen te geven’.

Helaas ben ik nog niet in die fase beland.

Ik hang nog tussen ‘verdriet’ en ‘kwaad’ in.

‘Spanning’ mag daar ook nog wel bij.

Ik leef in ‘spanning’ omdat ik niet weet wat me te gebeuren staat (durf niet zo goed te Googlen; bang dat de aarde dan zwart wordt).

Ik heb werkelijk geen idee.

Ik kan niet anders als wachten…en wachten…maar vooral…wachten.

‘Sorry, maar uw FSH was 52 wat inhoudt dat u al aan de overgang bent begonnen.’

De grond zakte even onder me weg.

Het is ook nog niet terug.

In een roes ben ik naar huis gereden.

Ik heb gehuild, gegild en gekrijst.

Kippie kon me aan de telefoon niet eens verstaan.

Dacht dat er iets ergs gebeurd was.

Het is ook wel erg, maar niet op die manier.

Het leven is hard; vooral ons (lees: lotgenoten) leven is keihard.

Te pas en te onpas worden er meisjes zwanger; die het niet eens willen.

Te pas en te onpas worden er abortussen gepleegd; sommige kan ik zelfs nog begrijpen.

Maar nee, waarom iemand een kind gunnen die het ook echt wilt?!

Sarcastische ondertoon.

Mijn verdrietige fase is nog niet voorbij.

Mijn boze fase komt echt nog wel.

Gisteren werd me zoveel tegelijk uitgelegd dat ik het niet eens heb gehoord of begrepen allemaal.

Hoorde daar ook dat ik voor de 26e ook een afspraak had in het andere ziekenhuis.

Vandaag ben ik naar die afspraak geweest in het andere dochterziekenhuis; bij de gyn.

Die legde me rustig uit wat nu de bedoeling was.

Chromosomen onderzoek, hormonen onderzoek, botdichtheidsonderzoek, algeheel bloedbeeld, enz.

Ik weet het allemaal niet meer; hoor het wel als de uitslag er is.

Hij vertelde ook dat er misschien toch nog wel kans is op een zwangerschap, maar hij wil eerst de uitslagen hebben.

Ik word binnen 2 weken gebeld voor het botdichtheidsonderzoek.

De dag dat ik dat weet moet ik bellen naar de gyn voor een afspraak.

Van hormonen om eitjes te laten rijpen naar hormonen om osteoporose te voorkomen.

Niet gek dat ik in de war ben.

Ik heb net 4 grote en 4 kleine buisjes bloed laten aftappen.

Een paar naar het IJssellandziekenhuis, een paar voor in Antoniushove en een paar gaan naar het LUMC.

Ik zat er om 14.07u en ik was om 14.45u klaar.

Wat een gedoe allemaal.

Langzaam stort onze droom in!

Ik zal nog wel vertellen over hoe nu verder hier in weblogland.

Tot dan heb ik weinig te vertellen.

Heb nog steeds pre menstruatie pijntjes; vooral in mijn buik.

Dus hopelijk zet die nog even door; ben ik ook van die pijn af.

…nog helemaal niks te zien.

Geen bruine of witte vloed.

Ben weer beland in die onzekere tijd van een cyclus.

Hoe lang gaat deze nou weer duren?

Heb zelfs voor de zekerheid nog een keer getest; negatiever kon ie niet zijn.

Heb morgen een afspraak bij de gyn; hopelijk komt daar wat duidelijkheid uit.

Ben benieuwd of ik nog eitjes aanmaak of dat we gewoon te laat zijn.

Ik ga morgen alleen; Kippie moet werken.

Wat het nieuws ook is; ik moet het eerst alleen verwerken dus.

Spannende tijden zijn weer aangebroken in huize Beebie!

Dag 53 alweer.

Ik heb eergisteren wel de gehele dag een verschrikkelijke koppijn gehad.

Dat is bij meestal wel het teken dat mijn ongi eraan zit te komen.

Hopelijk zet het ook door.

Maar vind mezelf nog te lief tegen Kippie.

Normaal heb ik best last van PMS.

Maar goed…wachten doen we als de beste nietwaar!?

Heb mn banner maar even aangepast.

Dan kan ik precies zien hoeveel dagen ik overtijd (en niet zwanger) ben.

Ondertussen neem ik plaats op het wachtbankje.

Zo dacht ik gisteravond nog de volgende ochtend vroeg op te moeten staan.

En zo lag ik de hele nacht wakker – ik ben ziek.

Ik heb er tegen gevochten – voelde het al een week aankomen.

Ging elke niezende, kuchende, proestende en met bacterixebn smijtende medelandbewoner uit de weg.

Helaas heb ik het niet kunnen vermijden.

Vannacht maar de nachtdienst gebeld en me ziek gemeld.

Vanochtend vroeg mn teamleidster nog even gebeld.

Gelijk verteld dat ik morgen toch echt naar school moet voor mijn toets (3nalaatste!!).

Meteen ook maar gezegd dat ik het weekend, maandag en dinsdag gewoon kom werken.

Hoop ik alleen geen diarree meer te hebben, want daar doe ik de bewoners meer kwaad als goed mee.

Heb wel mooi de kans gehad om vele blogjes te lezen en te zoeken.

Kreeg het alleen niet voor elkaar om bij iedereen te reageren.

Dat komt nog wel.

Welnu…weer aan de slag – ik duik met mijn neus weer in de boeken.

Ik heb de templijsten klaar liggen voor gebruik.

Mijn banner…ja ach…ik weet niet op welke dag ik nu zit. Dus die pas ik tzt wel aan.

Ondertussen heb ik net een verhaal gelezen wat ik beter niet had kunnen lezen.

In het begin kon ik mij perfect identificeren met de schrijfster en tegen het einde wilde ik mij niet meer identificeren met de schrijfster.

Ook zij raakte maar niet zwanger en ging de MMM in. Het was geen makkelijke weg.

Ook zij kreeg te horen vervroegd de overgang in te gaan en ook zij mocht op voor IVF.

Alleen bij haar ging het mis en kwam ICSI in beeld.

Als dat dan ook nog eens fout gaat….stort je wereld dan niet letterlijk in?

Dat is de laatste stap die je nog kan zetten om zwanger te raken met gebruik van je eigen eitjes en eigen zaadcellen.

Dat is een fase waar ik niet over na wil denken.

Dat gedeelte stop ik nog even weg.

Ik vind het knap van de schrijfster dat ze uberhaupt nog schrijft en verteld wat er om haar heen allemaal gebeurd.

Ik weet niet of ik dat zou kunnen.

Ik ben momenteel op zoek naar ‘lotgenoten’ op web-log.nl.

Mijn eerdere lotgenoten waren moeilijk terug te vinden.

Heel veel zijn van web-log.nl overgestapt naar iets anders. Er zijn er ook veel zwanger geraakt en intussen allang moeder.

Ik vind het leuk om met jullie te kunnen bloggen over die MMM waar we in beland zijn.

Vind jij dit ook?

Laat een logje achter dan link ik je op mijn weblog.